Na Wałach Chrobrego w Szczecinie

Piątek wieczorem.. Pojezierze Drawskie. Jedziemy (Adam i ja) mniej uczęszczanymi trasami, byleby ładniejsze widoki były. Klimat niesamowity, noc, pusta droga, lasy albo pola i rzadko wioski, o tej porze zupełnie opustoszałe. W zasadzie jedziemy bez jakiegoś konkretnego celu, rozbić namiot gdzieś nad jeziorem. Nagle przypominam sobie, że w te okolice jeździłam na wakacje z rodzicami, gdzieś nad jezioro Przytoń, przy skręcie koło ruin starej mleczarni.. No i tę starą mleczarnię trzeba było teraz odszukać. Po drodze chyba przed Przytoniem stajemy przy starym cmentarzu. Wrażenie jest niesamowite. Na tle ciemnych drzew na wzgórzu widać w świetle księżyca białe krzyże, wszystkie skierowane na wschód. Zarośnięte trawą schodki i żadnego płotu, żadnych zniczy, no po prostu scenografia do jakiegoś thrillera! Najlepsze było jednak trochę dalej. Zauważamy sporą płytę w zaroślach no i bez namysłu tam idziemy. Stara cześć cmentarza, jeszcze poniemiecka. Resztki nagrobków ukryte w bluszczu i w jakichś chaszczach. No i nagle, tuż przed tą wielką płytą trach i Adam zapada się pod ziemię do środka grobu. Całe szczęście nie tak do końca i dość szybko stamtąd wychodzi, tak że nawet nie zdążył przywitać się z Wilhelmem . Jak się okazało takich pozapadanych niespodzianek jest więcej, ale idąc z większą ostrożnością nie wpadamy już w odwiedziny. Jedziemy dalej. Ruin mleczarni nie udaje nam się znaleźć, ale jak się potem okaże temat wcale nie został zamknięty

Zlot żaglowców w Szczecinie

A następny dzień to już Szczecin i zlot żaglowców czyli The Tall Ships’ Races. Tam na ławeczce czekają już Jakub i Piotrek. Wixę czas wreszcie zacząć i będzie się ona ciągnąć w zasadzie aż do powrotu Nabrzeże zalane jest już dzikimi tłumami ale udaje nam się zwiedzić parę jednostek (w tym Sorlandet, Concordię i słynnego meksykańskiego Cuathemoc’a). Jednak dla żeglarza najgorszą rzeczą jest wchodzić na jacht z perspektywy szczura lądowego.. Obowiązkowo odbywamy też postoje, na których nieocenionym narzędziem okazuje się ołówek 4B, dobry zarówno do mieszania drinków jak i do rozsmarowywania na chlebie pasztetu tudzież dżemu (do konserwy turystycznej trzeba już było niestety użyć karty płatniczej…dobrze cięła )

Głębokim popołudniem dociera do nas Marysia, ale poziom zagęszczenia jest już tak wysoki, że uciekamy do Międzyzdrojów. Powiew dramatu: wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że żegnamy się ze Szczecinem w ogóle…aaach bez zajścia do Tally Weil w galerii Galaxy . Międzyzdroje - Mekka wakacyjnych imprezowiczów. Wbijamy na jakieś dicho w klimacie „Majteczki w kropeczki” ale tylko tak na jedną piosenkę. Po długich poszukiwaniach jakiegoś sklepu możemy już cisnąć dalej. Zapobiegawczy Człowiek Jakub bierze ze sobą „zestaw na wynos ze smażalni” pomysłowo zapakowany przez Marysię (tacki związane sznurkiem od torebek herbacianych). Teraz celem jest wieża widokowa na najwyższym klifie wybrzeża. Zostawiamy samochód na pastwę losu na leśnym parkingu i idziemy kawałek przez las. Klimat niesamowity. Krótka narada i jedyna słuszna decyzja: pełen hardcore czyli nocujemy na plaży. Długi zjazd z klifu na d… i miejsce okazuje się naprawdę godne. Dzięki niezwykłym umiejętnościom Chomika zapłonęło ognisko (pełen respect!!! ). Kontynuujemy melanż, tym razem już nie tylko z „Bosmanem” w trzech odcieniach ale i z tajemniczym Balsamem Mnicha (którego niektórzy użyją potem jako środka odkażającego na ranę ). Około czwartej nad ranem zbiera się ekipa penetrująca w składzie Adam, Chomik no i ja. Idziemy „za winkiel” czyli zwiedzać plażę, która okazuje się prześliczna na całej swojej rozciągłości. Z niektórymi kontakt częściowo się urywa, „zasięg ograniczony. tylko numery alarmowe”

Niedziela na plaży :-)

Następny dzień to już zupełna jamajka. Słońce, plaża, woda-kryształ. Dopiero popołudniu zwijamy nasze cygańskie obozowisko i wbijamy z powrotem na klif. Wspinaczka, coś cudownego. Pod nami 90metorwe urwisko i widok na spokojne morze. Chorwacja? Potem już tylko droga przez las, którego specyficzny klimat znowu sprowadza rozmowy na tematy egzystencjonalne. Samochód stoi, a pan parkingowy okazuje się niezwykle miły i też czuje klimat. Omijając już zatłoczony Szczecin pociskamy na Czaplinek (gdzie siedzi moja familia). Po telefonicznej weryfikacji wspomnień z rodzicami dowiaduje się, że owa ruina mleczarni była gdzieś za wsią Łabędzie, jak się jedzie na Karsibór. Odbijamy więc w Łobezie na śliczną drogę z „kocimi łbami”.  Zatrzymujemy się zupełnie niespodziewanie we wsi Rynowo zachwyceni ruinami jakiegoś wielkiego dworu. Musiał być to przepiękny budynek, dziś zupełna już rudera, bez większej części dachu i stropów. Jedyną pozostałością po dawnej świetności jest kominek w przedpokoju. Dalej jedziemy już na Łabędzie i Karsibór, ale ruin mleczarni nie znajdujemy. Może dlatego, że atlas samochodowy, który mamy na stanie to jedna wielka lipa i nie ma tam zaznaczonych wszystkich dróg, wiosek i nazw jezior. W Karsiborze odbijamy w jakąś boczną drogę, którą przez najbliższą godzinę będziemy krążyć po lesie wyprzedzając traktory. Wokół las i mokradła, pola na polodowcowych wzgórzach, a pomiędzy tym samotne domy. Po prostu bajka i aż słów nam brakowało, żeby się zachwycać. Niesamowite, że ludzie mieszkają tu pośrodku lasu, zupełnie jakby czas zatrzymał się jakieś sto lat temu. W końcu wyjeżdżamy z lasu na asfaltową drogę. Jeszcze tylko postój na nakręcenie filmu National Geografic z udziałem krów albinosów i jedziemy już prosto do Czaplinka.

Widok na nasz klif

Żagle Daru Młodzieży	Dzikie tłumy na Wałach Chrobrego
Wiksa z konserwami	Lilka & Chom
Walczymy z Żołądkową Gorzką	Ołówek 4B dobry na wszystko
Sesja na dziobie	Już na plaży
Ekipa Wrocław	Rosomak & Kleopatra
Wschód nad Bałtykiem	Tylko numery alarmowe
:-)	Balsam Mnicha
Człowiek Jakub łapie sygnał :-)	Potwór z bagien
Czilaut	Syrenka
Migawki z plaży	Jak obok
Jak wyżej	Jak obok, wyżej i po przekątnej
Morze tylko nasze	Jamajka
Klimatyczne ruiny dworku w Rynowie	Jak obok
Mary imponuje udem, a Chomik Bosmanem :-)	Ruiny z dalszej perspektywy
Męska część składu	Lila w opcji dziki zbrodniarz
Piotr	Mary z Piotrem
Lilka i ja	Ja w słonecznikach
Mary	Nexia na szosie

Bądź pierwszym który skomentuje

Napisz komentarz
Komentarze naruszające netykietę będą usuwane. *Odśwież* swoją przeglądarkę by dokonać zmiany kodu przed użyciem przycisku 'wyślij'. Zachowaj w pamięci treść jeżeli pomyliłeś kod.
Imię:
E-mail
BBCode:
Komentarz:
Kod antyspamowy:*
	Chcę być powiadamiany emailem o dodaniu nowych komentarzy